Roberto Fonseca, Vincent Segal; "Nuit Parisienne à la Havane"

20. yüzyılın en güzel rüyasıydı Küba.

Şiirler, şarkılar ve aşklar eşliğinde gerçekleşmişti devrim.

Castro ve Che devrimin liderleri olduğu kadar bu rüyanın kahramanlarıydılar.

Yine de beklenenden uzun süren bir rüya oldu Küba.

Koskaca SSCB bile ancak yetmiş küsur yıl dayanabilmişti, Küba hâlâ orada ve kısmen hâlâ direniyor.

Değişim sözcüğü kulağa ne kadar hoş gelse de aslında bir o kadar da korkutucu. Küba bir çocuk yüreğine sığdırdığı saflığını yavaş yavaş kaybetmek üzere. Artık ne elektrikleri var, ne doğru düzgün yiyecekleri, ne de ilaçları. Küba yavaş yavaş bir Gazze trajedisine doğru sürükleniyor. Kurşundan değilse de yetersiz beslenmeden veya bakımsızlıktan ölecek çocuklar. Dünya Küba'yı görmezden geliyor ama müzisyenler öyle değil.

Havana'da bir Paris gecesi

Tıpkı devrim aşkları gibi Paris ile Küba'nın da uzun süren aşkları var. Çoğu Kübalı müzisyen dünyaya ilk adımını Paris üzerinden atmıştır, bir çoğu zamanla Paris'te yaşamaya alışmıştır. Piyanist Roberto Fonseca da bu müzisyenlerden biri.

Fransız çellist Vincent Segal ile övgülerin üstünde bir albüm kaydettiler. "Havana'da bir Paris Gecesi" ya da orijinal adıyla "Nuit Parisienne à la Havane".

Charlie Haden'ın "Nocturne" albümü kadar güzel bir albüm. Sadece iki kişi. Piyanoda Fonseca, çelloda Segal.

Derin spontanlıklar üzerinden Paris ve Küba'nın gönüllerde buluşması gibi bir albüm. Bilhassa "Soul Kiss" gibi bazı parçalar albümün ruhunu günümüzün acımasızlıklarının üzerini bir şal gibi örtüyor.

Sadece kırk dakikadan oluşan bir şölen bu albüm. Geçmişte kıymetini bilemediğimiz yaşanmışlıkları hatırlamayıp pişman olmamıza neden olabilecek kadar saf bir müzik. Dudağımızın kenarına konan varla yok arası bir gülümseme. Gitmediğimiz Küba'nın hayalimizdeki devrimci sokakları, yırtılmış afişlerdeki özgürlük rüyaları, havada uçuşan bildirilerin rüzgarda savrulması.

Bir an önce dinleyin derim bu albümü, hem de bir kere değil kerelerce dinleyin. Yolda dinleyin, bahçede dinleyin, deniz kenarında dinleyin. Küba'yı düşünün. Rüyanın sona ermek üzere olduğunu. Maalesef acımasızlığın her zaman galip geldiğini düşünün.

Feridun Ertaşkan

Cazkolik.com / 10 Nisan 2026, Cuma

BU İÇERİĞİ PAYLAŞIN