The Cinematic Orchestra konserleri her zaman 'bir konserden' fazlasını anlatır

2010'lardan itibaren İstanbul'a konser vermeye gelen ve zamanla sadık bir dinleyici kitlesi edinen The Cinematic Orchestra, yıllar içinde bu şehirle kurduğu güçlü bağın ardından 7 Ekim’de Zorlu PSM Turkcell Sahnesi’nde yeniden karşımıza çıkmaya hazırlanıyor.

Jason Swinscoe’nun 1999’da kurduğu topluluk, 25 yılı aşan kariyerinde caz, elektronik müzik, hip-hop, çağdaş klasik müzik ve canlı doğaçlamayı aynı müzikal dilin içinde buluşturmayı başardı.

Bu yüzden onları yalnızca bir elektronik müzik grubu ya da caz topluluğu olarak tanımlamak doğru olmaz. The Cinematic Orchestra'nın asıl başarısı, müziği bir türden çok bir atmosfer ve hikâye anlatma biçimine dönüştürmesi olarak görülmeli.

İstanbul'daki konseri anlamlı kılacak unsurlardan biri de grubun Türkiye ile yıllar içinde kurduğu ilişki

The Cinematic Orchestra, Türkiye'de özellikle Ma Fleur, Every Day ve To Believe dönemlerinin dinleyicileri tarafından güçlü biçimde sahiplenilmiş bir topluluk.

“To Build a Home” gibi bir parçanın zaman içinde yalnızca grubun değil, dünya çapında çağdaş müziğin en sevilen parçalarından birine dönüşmesi de bu ilişkinin kuşaklar boyunca genişlemesini sağladı ancak The Cinematic Orchestra'yı yalnızca bu büyük parçayla hatırlamak, grubun müzikal hikâyesini daraltmak olur. Çünkü onların asıl karakteri, tek tek şarkılardan ziyade şarkılar arasında kurdukları sinematik dünyanın bütününde ortaya çıkıyor.

Grubun kariyerinde 'sinema' başından beri belirleyici bir yerde duruyor

2003'te Dziga Vertov'un 1929 tarihli avangart sessiz filmi Man with a Movie Camera için hazırladıkları müzik, The Cinematic Orchestra'nın ismiyle yaptığı iş arasındaki bağı neredeyse manifesto haline getirmişti. Daha sonra The Crimson Wing: Mystery of the Flamingos için yaptıkları soundtrack ve özellikle “Arrival of the Birds”ün The Theory of Everything filminde kullanılması, grubun müziğinin görüntü olmadan da görüntüler yaratabildiğini gösterdi. Son yıllarda Man with a Movie Camera ve Every Day albümlerinin 20. yıl özel baskıları ve bunlarla bağlantılı Avrupa turneleriyle grubun geçmişi de yeniden güncel bir forma taşındı.

Fakat 7 Ekim konserini yalnızca geçmişe dönük bir buluşma olarak düşünmemek de gerekiyor

The Cinematic Orchestra'nın önemli özelliklerinden biri, eski işlerini korurken ses dünyasını sürekli geliştirmesi. Bunun en belirgin örneği 2019 tarihli To Believe (albüme adını veren parça 24 milyonu aşan dinlenmeye sahip). Jason Swinscoe ve uzun yıllardır birlikte çalıştığı Dominic Smith'in şekillendirdiği albümde Moses Sumney, Roots Manuva, Dorian Concept, Grey Reverend ve Heidi Vogel gibi farklı müzikal kimlikler yer aldı. Böylece grubun elektronik altyapısı, caz doğaçlaması ve sinematik anlatımı yeni vokal ve prodüksiyon yaklaşımlarıyla genişledi. Bugün ise Swinscoe ve ekibi Los Angeles, Londra ve Lizbon arasında çalışmalarını sürdürüyor; Zorlu PSM'nin verdiği bilgiye göre yeni bir albüm üzerinde genç müzisyenler ve söz yazarlarından oluşan yeni bir ekiple çalışıyorlar.

Bu nedenle İstanbul'daki yeni buluşmanın güzel tarafı biraz da burada: The Cinematic Orchestra'yı geçmişte sevdiğimiz şarkılarla bugünün grubu arasında aynı anda dinleme fırsatı. Every Day ve Ma Fleur ile bir kuşağın hafızasına yerleşen, To Believe ile sesini yeni isimlere açan ve bugün yeni müzikler üzerinde çalışan bir topluluk söz konusu. Üstelik canlı performans onların müziğinde başlı başına önemli; stüdyo kayıtlarındaki elektronik ayrıntılar ve sample'lar sahnede canlı enstrümanlar ve doğaçlama ile yeniden şekilleniyor. Bu yüzden 7 Ekim'deki Zorlu PSM konseri, sevilen parçaları yeniden duymaktan çok, 25 yılı aşkın süredir değişerek yaşayan bir müzik dünyasının bugünkü haline tanıklık etmek için önemli bir buluşma olacak.

Cazkolik.com / 24 Eylül 2026, Perşembe

BU İÇERİĞİ PAYLAŞIN