Türk caz panteonundaki sayılı isimden biri olan Nezih Yeşilnil, caz sahnesinde geçen kırk yılı kutlayan özel bir albümle dinleyicinin karşısına çıktı

Altmış yıl önce gitar çalmaya başlayan Yeşilnil, seksenlerin başında gitarı bırakıp kontrbas çalmaya başlamasıyla beraber caz tarihimizin kontrbas sayfası yeniden yazılmaya başlandı.

Geçen on yıllar süresince sayısız konser veren, öğrenci yetiştiren Yeşilnil, caz vokalisti ve ressam eşi Ayşegül Yeşilnil ile birlikte caza bir ömür adayan örnek çift olarak ne kadar övsek az gelecek bir adanmışlığa sahipler.

Yeşilnil, sadece icracı olarak değil, aynı zamanda, besteci, aranjör ve hoca/mentör kimlikleriyle de öne çıktı. Sayısız festival ve konserde yer aldı. Dünyaca ünlü isimlerle aynı sahneleri paylaştı. Basıyla sayısız albüm kaydında yer aldı.

Nezih Yeşilnil'in yeni çıkan "on the Jazz Stage" albümü sadece retrospektif bir albüm değil, aynı zamanda, kontrbastaki ustalığına mutlak bir övgüdür

Sanatçının bu sene yayımlanan "on the Jazz Stage" albümü, kırk yılı aşan sahne birikimini bir araya getiren özel bir seçki olarak öne çıkıyor.

Farklı zamanlarda verilen konserlerin kayıtlarından derlenen albüm, Yeşilnil’in teknik ustalığını hatıralarla birlikte dinleyiciyle buluşturuyor.

"on the Jazz Stage", Yeşilnil'in kontrbas sanatına odaklanırken hem repertuvar, hem birlikte çaldığı müzisyenlerin performansları bakımından ayrı bir alkışı daha hak ediyor.

Bu bakımdan,

Bu albüm, aynı zamanda, Önder Focan'ın gitarına yeniden bakmamızı da sağlıyor. Focan ve Yeşilnil işbirliği tellerin dostluğunu on yıllara varan kişisel dostluklarıyla kutluyor.

Böyle bir albüm çoktan yapılmalıydı

Nezih Yeşilnil gibi az rastlanır tecrübeye sahip sanatçıların konser esnasında havaya savrulan notalarını toplayıp ölümsüzler arasına kaydetmek albümün başta gelen kazancı olmuş.

Yanısıra,

Caz klasiklerinden ilham bestelerin icraları sanatçıların saf ustalıklarına tanık olmak bakımından ayrıcalığa sahip.

Bilhassa, Yeşilnil ile Focan ikilisinin işbirliği tellerin ardına saklanan virtüöz tevazuyu da görünür kılıyor.

Ama benim asıl ilgimi çeken, sahnede izlerken defalarca tanık olduğumuz Yeşilnil'in kuvvetli bas tınısının ne kadar esnek ve akıcı bir melodiye sahip olduğunu albümde görmek oldu. Focan'ın sololarına dolanan basın telleri Deniz Dündar'ın fırçasıyla birlikte bu trio keşke vaktiyle daha fazla kayıt yapsaymış diye hayıflanmama neden oluyor.

Repertuvar ise, Türk caz müzisyenlerinin, en azından Yeşilnil/Focan kuşağının çok sevdiği, sık icra ettiği klasiklerin sevilen örnekleri. Orijinali Sammy Fain'e ait olan "Alice in Wonderland" ile başlayan albüm, Yeşilnil'in enfes kontrbas solosunun ardındaki fırçaların gücüyle birlikte Focan'ın aynı tondan gitarist olarak cevabıyla beraber yedi dakika boyunca dinleyiciyi tatlı bir trio sarmalına sokuyor.

Dikkatimi çeken bir diğer icra ise altı dakikalık uzunluğuyla albümde Türkçe isimli tek parça olan "Ali Kumda Koşuyor" oldu. Focan'ın birbirini kovalayan arpejli notalar topluluğunu hızla akışa yönlendirirken, Yeşilnil ve Dündar'ın tempoyu sabit tutup oyun sahasını gitar için temizleyen akıcı/akılcı icraları, parçayı dilerlerse dakikalarca uzatabilecek esnek doğaçlama ferahlığıyla beraber etkileyici bir repertuvar parçasına dönüştürüyor. (Önemli not: Bu parçada teknik bir hata olmuş, orijinal süre 6-7 dakika ama parça bitmesine rağmen sessiz dönmeye devam ediyor, o kısmı atlayıp geçin, beklemeyin).

Nezih Yeşilnil gibi bir ustayı bu albümle tanımak belki devamı için iştah ve beklenti yaratabilir, (mesela VOL.2), belki başka albümler, belki minimum enstrümanla, hatta belki bir solo kontrbas albümüyle ustanın kadifemsi melodik bas tonunu keşfetmek bakımından iyi olabilir ama bunlar bize zamanın göstereceği şeyler ve dilerim hepsi zamanla gerçekleşir.

Feridun Ertaşkan

Cazkolik.com / 27 Temuz 2026, Pazartesi

BU İÇERİĞİ PAYLAŞIN